Kochana Zosieńko
jesteś tak malutka i krucha jak Motylek. Twoje życie jest niepewne. Chciałabym Ci powiedzieć, żebyś się nim cieszyła, bo nie wiem mój Skrabeńku czy jutro też tutaj będziesz…?
Jeszcze nikt Ciebie nie widział, nikt nie wziął na ręcę, nikt nie przytulił a już tak wielu ludzi Cię kocha. Jesteś tak bardzo kochana, tak bardzo upragniona przez mamę i tatę. Twój brat zapytany „gdzie jest dzidzia?” pokazuję na brzuch mamusi i głaszcze. On także bardzo Cię kocha i pragnie Cię zobaczyć.
Zosiu, mój Motylku przyjdź, nie bój się świata. Nie masz łatwych początków, bo już pod sercem mamy jesteś zagrożona, ale obiecuję Ci, że zrobimy wszystko, żebyś była bezpieczna. Mama zatrzymała swoje życie. Teraz żyję tylko dla Ciebie. Twój tata musi podwójnie pracować. Pracuję aby nam niczego nie brakowało i opiekuję się Twoim bratem najlepiej jak potrafi. I są jeszcze Twoje cudowne babcie, które codziennie wymieniają się, by opiekować się wnukiem, naszym Tobą i nami.
Nie bój się Zosiu. Jesteś tak bardzo kochana. Tak bardzo Cię pragniemy… Zosiu jesteś najważniejszą częścią naszej rodziny. Jesteś nasza. Proszę Cię chciej być z nami, chciej być częścią naszej rodziny. Bardzo Cie kochamy.
